Gezondheid

1x per week vis eten gezond, maar helaas niet alle vis

biologisch vis
Viseters pas op!

Door milieuverontreiniging kunnen er schadelijke stoffen in het milieu komen. Het zijn vooral de kolencentrales en andere vormen van industrie die zorgen voor de kwikuitstoot en andere gevaarlijke vervuilde stoffen. Gelukkig wordt er wel steeds meer gedaan om de milieuschade te beperken en zijn het de derde wereldlanden die het meest vervuilen. Zo is Azië inmiddels verantwoordelijk voor twee derde van alle kwikuitstoot. Andere gevaarlijke milieu verontreinigende stoffen zijn zware metalen, dioxines, PCB’s of resten bestrijdingsmiddel en die kunnen ook, door hun slechte afbreekbaarheid in het lichaam een gevaar vormen voor ons voedsel, zoals de vis. Uit onderzoek is gebleken dat de zware metalen het gevaarlijkst zijn en met name kwik. “Zware metalen” is een verzamelnaam voor metalen zoals cadmium, kwik, lood, arseen en tin. Deze metalen komen vooral in het milieu terecht door metaalwinning, verfproductie en verbranding van kolen en afval.

Kwik in vis

In een andere blog bij Groennieuws.nl is al geschreven dat grotere vissoorten meer kwik of zware metalen bevatten dan de kleinere vissoorten. Dit heeft te maken met het ‘stapelen’ in het lichaam van slecht afbreekbare chemische stoffen en de zware metalen, waardoor deze gevaarlijke hoeveelheden kunnen vormen.

Daarnaast zijn de grotere vissoorten het meest bedreigd door voornamelijk overbevissing. Van de kabeljauw, tonijn, zwaardvis en sommige haaien zijn er nu al 90% minder dan er honderd jaar terug.

(lees artikel verder onder de foto)

zalm

Wereldzeeën vervuild

Van nature komt Kwik overal op aarde voor, maar dan wel in kleine onschuldige hoeveelheden in gesteente, aarde en water. Kwik kan verdampen en is dan pas zeer giftig. Deze vorm wordt vooral bereikt door verbranding van fossiele brandstoffen, mijnbouw en andere industrie en afvalverbranding. Dit kwik slaat neer in de oceanen en op het land in een vorm die nog beperkt schadelijk is. Eenmaal op de zeebodem wordt het kwik omgezet door bacteriën in methylkwik, een bio accumulatieve toxische verbinding die zeer giftiger is.  Vanaf de bodem van de oceanen vindt het zijn weg in de voedselketen, via phytoplankton, het zoöplankton, kleine vissen en zo door in de voedselketen van dieren die elkaar opeten tot in de grootste roofvissen. Van methylkwik is bewezen dat het bij kleine hoeveelheden al schadelijke effecten heeft op de hersen- en zenuwstelselontwikkeling van foetussen, baby’s en kinderen, maar ook bij volwassenen kan het gevaarlijk zijn.

Vervuiling van de wereldzeeën

Volgens de meeste milieuorganisaties zijn alle wereldzeeën momenteel op aarde al zo vervuild, dat bijna alle vis (groot en klein) nu ook vervuild zou moeten zijn met gifstoffen, kwik en zelfs nano deeltjes. Net zo als klimaatverandering en oceaan verzuring door Co2, past oceaanvervuiling in het rijtje van grote bedreigingen voor de mens. Net als het verdwijnen van de honingbij, zou door overbevissing of door vergiftigen van onze vissoorten, een grote bron van voedsel verloren gaan. Op het ogenblik is het nieuws hierover alarmerend genoeg, alleen de maatregelen die getroffen worden zijn nu nog te minimaal om dit gevaar te kunnen stoppen.

Biologisch vis is heel gezond

Twee keer per week (vette) vis eten is gezond, maar uit onderzoek is gebleken dat 1 keer per week beter en gezond genoeg is. Hierdoor krijgt het lichaam minder gifsoorten te verwerken. Kleine vissoorten als sardines, haring of ansjovis zijn gezond, net zoals schaal- en schelpdieren, welke rijk zijn aan de vitamine B12 en B6 en de mineralen jodium, fosfor en seleen. Ook de omega 3 vetzuren die in vis zitten zijn goed voor een gezond hart- en bloedvatenstelsel. Maar dan liever geen zout en frituurvet of kweekvis, aangezien deze slechts visvoer met antibiotica krijgen.

Wat is de toegestane hoeveelheid?

Food and Agriculture Organization (FAO) en de World Health Organization (WHO) stelde in 1972 een voorlopige norm voor de wekelijkse opname van kwik. Deze hoeveelheid mocht maximaal 0,3 mg bedragen, waarvan ten hoogste 0,2 mg in de vorm van methylkwik.

Voor zeevis zoals kabeljauw worden in de Noordelijke Noordzee gehalten van omstreeks 0,05 mg kwik per kg vis gevonden. Vlak onder de Nederlandse kust (bij de Rijnmond) wordt echter een te hoge norm van 0,25 mg/kg geconstateerd. In zoetwatervis zijn de gehalten vaak veel hoger; waarden boven 1 mg/kg zijn daar geen uitzondering.

Kwik gehalte in vis:
Te hoog:
  • Zwaardvis: 0,995 ppm
  • Haai: 0,979 ppm
  • Koningsmakreel: 0.730 ppm
Redelijk bij consumptie per maand
  • Ingeblikte tonijn: 0,128 ppm
  • Kabeljauw: 0.111 ppm
  • Kreeft: 0,107 ppm
Goed:
  • Koolvis: 0,089 ppm
  • Alaska koolvis: 0,031 ppm
  • Haring: 0.084 ppm
  • Forel: 0,071 ppm
  • Krab: 0.065 ppm
  • Schelvis: 0.055 ppm
  • Wijting: 0.051 ppm
  • Atlantische makreel: 0.050 ppm
  • Pijlinktvis: 0.023 ppm
  • Ansjovis: 0.017 ppm
  • Sardines: 0.013 ppm
  • Oesters: 0.012 ppm
  • Garnalen: 0.001 ppm
  • Zalm: 0.022 ppm
Seleen in vis neutraliseert deels het gevaarlijke kwik

Seleen is een spoorelement dat in alle soorten voedsel zit. Wanneer er een hoog gehalte in de bodem zit, zit er ook een hoog gehalte in het voedselproduct. Selenium functioneert als een antioxidant. Vrije radicalen ontstaan door natuurlijke processen en kunnen cellen en weefsels in je lichaam beschadigen. Antioxidanten vangen deze vrije radicalen weg en beschermen op die manier je lichaam. Ook zware metalen zoals kwik worden door seleen minder giftig. Leef je leven, leef bewust.

Conclusie: 1 maal per week vis eten is gezond.

Reageer